
minni á Skrokkabandið í Populus Tremula á skírdag fimmtudaginn fimmta apríl
Drepið síðast í
Góður dagur í gær. Útsýnið af fjórðu hæðinni var fagurt sem vonlegt er um klukkan 10.
Eftir hádegið gekk ég til fundar við Populusfélaga tvo í Menningartunnunni Hofi, á leiðinni virti ég fyrir mér menjar um fyrstu flugbryggju á Íslandi.
Að vonum lá vel á Populussveinunum knáu Aðalsteini og Guðmundi.
Fyrst maður var í Menningartunnunni var tilvalið að bregða sér á frábæra píanótónleika með virtúósnum Víkingi Heiðari, sem flutti með meiru í fyrsta sinn Tindrandi píanóljóð eftir okkar mann Jón Hlöðver. Í hressilegustu köflunum í Liebestod Wagners var sem Víkingur væri kominn með flygilinn á loft svo nálgaðist rokksjów.
Við fórum suður í helgarferð og ég notaði tækifærið til að spila hjá Desmond og Mollí Jones á bítlabarnum ObLaDí ObLaDa. Með mér stigu á svið Böggi og Lísa ( Söngtríóið Sólarblómið ) og Haraldur Davíðsson ( Hið Aðallega Skrokkaband ). Þetta var hin besta skemmtun takk fyrir.
Obladí er við Frakkastíg, þar var áður strípibúllan Las Vegas og enn áður Tveir Vinir þar sem Hún Andar spilaði einu sinni, en það er allt önnur saga.
Að afloknum mínum einmenningi bar ekki á öðru en að við frú Fróðný værum kát.
Þá stigu á svið Böggi og Lísa og ég kom inná í Rokk er Betra
Og að lokum Skrokkabandið eftir ó svo langt hlé.
Minn gamli vinur Gestur Guðmundsson dúkkaði upp, einhversstaðar á hann mynd einsog Dorian Grey.
Myndirnar tókum við Fróðný og Hulda Hrönn. TAKK fyrir komuna.
