Flogið norður

Þær flugu norður eftir Öxnadal þessar álftir um daginn. Ég sat í Ford með svipaða stefnu um stund. Heyrði því ekki hvort þær kvökuðu eða sungu eða hvort þær flugu með fjaðraþyti.

Geitungur við Geysi í Haukadal

Hann var á bílastæðinu í veðurblíðunni í síðustu viku.
Mér fannst hann jafngóður gufu.

Morgnar í Ásabyggð 37 við Flúðir 26.6.-3.7. 009

Við Fróðný dvöldum í sumarbústað suður á Flúðum frá föstudegi 26.6. til föstudags 3.7. 2009 og höfðum það betra en eggjablómi.
Ég tók mynd af útsýninu í norðvestur af veröndinni þegar við komum og svo á hverjum morgni þegar ég var búinn að pissa.

Föstudagur 20.6. kl. 13;50

Laugardagur 27.6. kl. 06;48

Sunnudagur 28.6. kl 05;01

Mánudagur 29.6. kl. 06;19

Þriðjudagur 30.6. kl. 07;01

Miðvikudagur 1.7. kl. 09;34

Fimmtudagur 2.7. kl. 09;49

Föstudagur 3.7. kl. 07;43

Meiri Þagnar-Freyja

Nokkrar myndir með Populus hurð og glugga lokuð

" The Making of " ÞAGNAR-FREYJA

Fátt hef ég hugsað um meir, né starfað að viti við undanfarnar vikur, en Freyju. Frá því ég fékk tilboð um að taka þátt í sýningunni, og ég hafði ákveðið að stækka upp fjórðupartsþögnina mína góðu, vegna augljósra kvenlegra eiginleika hennar og staðsetja hana fyrir framan Populus Tremula, hefur þetta verið virkilega skemmtileg en bakveikjandi vinna ( hugmyndir, sem skipta þó öllu máli, reyna aldrei á bakið ). En nú er Þagnar-Freyja á sínum stað og bara að bíða og sjá hversu vel Akureyrarlýður og utanbæjarfólk fer með hana í sumar.

Hér er svo the making of Þagnar-Freyja, sem gerð er úr krossvið, fyrrum millivegg úr Populus Tremula og gamla rúmbálknum mínum.
Það var sagað, límt, sagað meir, höggvið, pússað með brettaskífu og sandpappír, málað og svo skrúfað fast við gamla Mjólkursamlag KEA.
Gangi þér vel Freyja mín.

Ég er að hugsa um að skella mér

Beðið eftir sjóvinu

Vor í Vaglaskógi

Ókum í Vaglaskóg í blíðunni í gær með vinnuhópinn.
Skógurinn er jafn flottur og fyrrum og þetta visnaða gulbrúna víkur fyrir því græna.

Footloose

Má ég kynna : Mr Footloose Tryggvason, svona líka glaðan eftir velheppnaða rokktónleika Sudden Weather Change og Reykjavíkur í Populus Tremula um síðustu helgi.

Hertar Sultarólar á Hjalteyri

Fórum á sýningu útá Hjalteyri í gær, en nokkrar listaspírur hafa fengið afnot af plássi í gömlu síldarverksmiðjunni þar, til að halda menningaruppákomur af ýmssu tagi.

Nú stendur yfir samsýningin Hertar Sultarólar. Ekki skal framtakið gagnrýnt, en við verk Haraldar Inga fór ég að hugsa um vísuna hans Páls :

Það er ekki þorsk að fá
í þessum firði.
En þurru landi eru þeir á
og einskis virði.

Georg Hollanders er með uppástungu af Græðgisbana.

En Helgi Þórsson virðist hafa vissa hugmynd um hvar herða skuli sultarólina.

Þegar ég leit gömlu bryggjurnar augum fannst mér nú samt að náttúran sjálf ætti besta kreppulistaverkið.

Ríkisstjórn Jóhönnu Haarde

Það sér ekki mun á kúk og skít. Það má vera að þetta lið sé allt af vilja gert. Það er bara spurning um hvaða vilji það er.
Þegar Steingrímur J er farinn að hljóma einsog Geir H fyrir síðustu jól og svo virðist sem hann hafi í staðinn látið sjálfstæðismenn fá gömlu ræðurnar sínar, þá má fara að spyrja sig til hvers er kosið ?
Ég held fast við þá skoðun mína að alþingismenn eru með öllu óþarfir. Eini maðurinn sem er nauðsynlegur í Alþingishúsinu er húsvörðurinn !

Rauðaþögn og Skýjaglópur

Tvö ljósmyndaverkefni eru í gangi hjá mér, sem bæði munu enda með sýningum.
Hið fyrra ber titilinn: "Rauðaþögn á ferð og flugi" og fyrsta sýning á því verkefninu fyrirhuguð á Kaffi Karólínu í apríl 2010.
Hér eru tvö sýnishorn tekin uppi á hálendinu, þó ekki í jeppautanvegaakstri.


Hitt verkefnið er mér einnig hugleikið. Það gæti heitið : "Skýjagláp/Skýjaglópur", meiningin er að þekja veggi Populus Tremula með myndum af skýjum, kanski það verði líka 2010.

Að fara burt

Þessi kunni jafnvel betur við hryðjuverkin

Hryðjuverkalaus gangur

Æ já nú er algjörlega búið að afmá öll ummerki um Hollensk hryðjuverk og dauðhreinsa þennan hluta svipugangnanna.

Þagnarangi á sýningu

Um liðna helgi tók ég þátt í samsýningu í Populus tremula með yfirskriftinni " Í réttri hæð " . Sjá hér .
Verkið mitt heitir í allri hógværð " Þagnarangi úr Brandenburgerkonsert númer 5 eftir Jóhann Sebastían Bach "

Næturlífið downtown Akureyri

Hér vantar mús

Hestar að nasla í leysingatjörn við Skútustaði.
Vopnfirskur snjótittlingur, sem ekki virðist hafa misst úr máltíð liðinn vetur.
Einhversstaðar er mús.
Hestur, mús, tittlingur.

Populus Trichocarpa

Í tilefni af því að ég var að koma Populus Trichocarpa síðunni minni í sitt rétta horf, er hér nýleg mynd af öspunum góðu, þolinmóðustu ljósmyndafyrirsætum sem nokkur áhugaljósmyndari getur óskað sér.
Hér eru aspirnar í garði nágrannans.

Hollensk hryðjuverk

Í febrúar varð mikill styr útaf graffitíkroti eftir Hollenskra-myndlistarnema-partí á ganginum sem við Jón kölluðum Svipugöngin. Nú er búið að mála yfir þetta og ryk fallið á styrinn.

Kristján & Pétur

Þessir tveir heiðurspiltar rötuðu fyrir símamyndavélarlinsu mína sama dag í síðustu viku.
Sælir nabbnar.

Fleygir fuglar í Vopnafirði

Þarna stóðu steikurnar á árhólmanum og ég plaffaði á þær með myndavélinni.

Hekla Karen á Hauksstöðum

Við Fróðný brugðum okkur austur á land um helgina. að heimsækja ömmubarnið, prinsessuna Heklu Karen, í sveitina á Hauksstöðum í Vesturárdal í Vopnafirði.

Hekla fór með okkur í fjárhúsin, sýndi okkur nýborin lömb

og hana Flekku, sem er uppáhaldsærin hennar.


Það var lesið og leikið.


Að lokum tók Hekla Karen mynd af ömmu og afa í veiðihúsinu í Vesturársdal.

Viðhengi

Nei, þetta er ekki ný afstæðiskenning, né heldur töfraformúla til að leiða VG-þursa á evrópusambandsbraut.
Þetta er viðhengi við Torfunesbryggju.

Sumarköttur

Það er sumardagurinn fyrsti og þessi vel aldi heimilisköttur úr nágrenninu gerði sig nokkuð heimakominn.

Skemmdarverk í Kjarnaskógi

Við frú Fróðný fórum í fyrstu gönguferð vorsins í Kjarnaskóg um helgina. Svosem ekki í frásögur færandi, nema hvað klósettið var "lokað vegna skemmdarverk", einsog stendur á velktum miða á hurðinni.
Seinna á göngunni þegar við blöstu þessar allt að því huggulegu raflínur með gamla laginu, varð mér hugsað til fyrirhugaðra skemmdarverka á svæðinu með gífurlegri stálmastra-svokallaðri -byggðalínu ( les raforkuflutningslínu fyrir álver ).
Skemmdarverk á klósetti, þó fyrirlitleg séu, eru hjóm eitt miðað við þau náttúruspjöll, sem sumir afglapar eru tilbúnir framkvæma svo einhverjir í útlöndum meiki mikinn monning.
Naturen det billige skidt.

Af hröfnum

Ég er alltaf að bíða eftir því að ná virkilega góðri mynd af hröfnum/hrafni.
En þeir eru voða mikið fyrir að vera að fljúga og svona og sitja ekki í pósum, þá er nú betra að ljósmynda tré.
En hér eru tvö sýnishorn af Strandgötuhröfnum.

Brotinn oddur af oflæti

Ég, tiltölulega med fulde fem, hef ákveðið að taka aftur til við ljósmyndabloggið.
Hef hent út nánast öllum póstum gömlum, skildi þó listapistlana eftir. Það vantar þó myndir við þá marga, en meinið var nefnilega að bloggspottið, hundspottið að tarna, þurrkaði burtu flestar myndir sem ég var búinn að setja inn. En nú fer þetta í gang aftur, hægt en örugglega, aðallega fyrir sjálfan mig, þó mun ég af hégómaskap segja frá því að ég er byrjaður aftur.

Á myndinni er afinn með Viktor Daða og Heklu Karen rétt fyrir páska.

Fuglaskoðun

Við Fróðný renndum fram í Eyjafjarðarsveitsveit á sunnudaginn í fuglaskoðun með börnin.
Þau þurftu mikið að klappa þagnarfuglunum og eftir miklar pælingar sagði Viktor : " Hey þetta er einsog tónlist ". Hann er bara fimm ára en fattaði djókinn, hefur reyndar séð nótnablöð hjá stóra hálfbróður sínum og er nógu skarpur til að tengja.


Viktor var mjög hugsi þegar við komum að spóunum hans Helga Kristnesgoða, en lét engin komment falla, svo fóru þau systkynin bara að tína krækiber.

Blogspot er verra en skoffín

Komst að því mér til hrellingar að flest allar myndir við færslur mínar hér á þessari síðu hafa verið þurrkaðar út, svo og allar myndirnar á Populus Trichocarpa síðunni minni.
Það er engin leið að finna út hvernig þetta hefur getað átt sér stað. Aðrar síður á Blottspottinu því arna eru bara í góðu lagi ( Populus Panodil hefur til að mynda ekki lent í svona árás ).
Það er sennilega full langsótt að kenna sjónlistarmafíunni um þetta, einsog var þó augljóst þegar ég var að reyna að koma listapistlunum mínum inn hér um árið.
En það er ekki gaman að þessu ef síðan fær ekki að vera í friði.
Verst að mér er farið að finnast þetta svo gaman að setja inn mynd og mynd algjörlega á eigin forsendum og ábyrgðarlaust.
Ég mun því leita leiða til að taka upp þráðinn seinna meir með eiginlegri heimasíðu.
Þangað til verða færslur hér strjálar.
Ég vil helst ekkert hafa með hundspottið Blogspot að gera meir.

Sextándi Listapistill

List er leikur.
Það er mannskepnunni nauðsynlegt að leika sér. List er ákjósanlegur leikur.
Öll leikum við einhverntíma leikinn á okkar hátt, gleymum því ekki að það er líka þátttaka að þiggja.
Það er ekki ráðlegt að spyrja : “ Er þetta list “, en samt er spurningin eðlileg.
Ég held, að þá aðeins sé von á listaverki, að listamaðurinn leiki listaleikinn af þrótti, einlægni og innlifun.
Listsköpun er vissulega einmanalegt starf, en það er þó allténd eitthvað sem listamaður gerir af áhuga. Það fer enginn í listsköpun vegna þess að það bauðst ekkert betra.
Listsköpun getur verið erfið, en það er hjákátlegt af listamönnum að barma sér yfir því á blaðatorgum.
Hroki hentar ekki list, þeir sem gefa sér það að vera frábærir eru fáráðir.
List getur tendrað ást, heift, grátur og gleði og list getur líka hneykslað, en það er unggæðingslegt í meira lagi að ætla sér að hneyksla með listinni.
Listaverk geta vitaskuld vakið allar kenndir tilfinningalitrófsins vegna þess að listsköpun endurspeglar það allt.
Hitt er svo annað mál hvort nokkru sinni er hægt að skilja list til hlýtar. Skilur einhver tilfinningar ?

Ég lýk þessum pistlum með vitnun í Þorstein Gylfason, sem svaraði spurningunni um það hvort hægt væri að skilja list, nokkurnveginn svona ; að það væri einungis hægt á þann hátt, að maður skildi list eins og maður skilur brandara.
Pælið í þessu.

Pælið í list.

Fimmtándi Listapistill

List já, æ hvað er það nú eiginlega .- “vitið þér hvað það er mér er það hulið “ (megas)-

Ég held að mér beri skylda til þess hér og nú að upplýsa að það er einfaldlega ekki til nein mælistika sem mælir listamark hluta.
En ýmis viðmið verða að vera grunnþættir í listkjörþokka. Til dæmis verður skapari verksins að hafa haft einbeittan vilja til að skapa list, hugmynd sem er einhvers virði ( en það er nú oft með hugmyndir einsog þokuna hvorutveggja vill gufa upp ) og handverkið verður líka að styðja hugmyndina. – Myndlistarmenn fá oft alvöru handverksmenn til að vinna fyrir sig svo handverkið verði við hæfi, en þá þarf hugmyndin líka að vera skotheld.
Það er þó ekki nóg að segja að list sé að gera hlutina vel ( sbr yrðingu Þorsteins Gylfasonar “menning er að gera hlutina vel” ), það eru mörg dæmi um stórkostleg listaverk sem eru afar illa gerð.
En listaverk þarf sinn tíma til að snerta þannig sálarlíf margra að listljósið leyni sér ekki. – Með áherslu minni á þátt tímans í því að gera verk að list, á ég ef til vill við að það taki tíma fyrir lærða og leika að sammælast um meðvitund fyrir listaverki. ( Stundum segja allir við fyrstu sýn : “þetta er snilld” og halda því áfram allt til ragnarraka, en það afsannar ekki kenninguna ) -.
Og það er hroki að halda sig hafa svo góðan smekk, að viðkomandi búi yfir hinum eina sanna skilningi á list. Þeir sem halda sig hafa þann skilning skortir víðsýni.

List er samt mannskepnunni nauðsynleg og allir hafa skoðun á og vilja vera skapandi eða túlkandi listamenn. Ég ætla ekki að eyða plássi í að tala um muninn á skapandi og túlkandi list. Veltum bara fyrir okkur : Er skapandi listamaður frjáls ? Er túlkandi listamaður heftur af nótunum, textanum eða öðru því sem hann túlkar ?

Og sumir vilja vera gagnrýnendur, en það er nú erfiðast ef vel á að vera, gagnrýnandi þarf að vita, þora og geta. Sumir gagnrýnendur eru bara grafarar sem afskrifa án íhygli, aðrir halda að þeir séu vídeóvélar og lýsa bara því sem þeir sáu eða heyrðu, en gagnrýnendur sem geta bent á, skilgreint og leiðbeint hafa ef til vill dágóða innsýn í list.

En ætli listin sé ekki bara einsog að hjóla á reiðhjóli. Með smá áreynslu kemst maður milli staða, en fyrst og fremst er þetta spurning um að læra að halda jafnvægi.